| MrCinderella 的个人资料Mr.Cinderella照片日志列表 | 帮助 |
บทเรียนราคาแพงบทเรียนราคาแพง!..แต่คุ้มค่า รึป่าว?
ปิดเทอมที่ผ่านมานับเป็นปิดเทอมที่คุ้มค่าเสียจิงๆ...คงมีไม่กี่คนสินะ! ที่จะพบเจอกับประสบการณ์ใหม่ๆและความรุ้สึกอันหลากหลายได้ภายในเวลาอันสั้นๆกับที่ที่ไม่คุ้นเคยเอาซะเลย...
ในการไปที่ซึ่งห่างไกลครั้งนี้ฉันได้รับอะไรมากมายเลยหล่ะ...บทเรียนหลายสิ่งที่เป็นบทเรียนราคาแพง ซึ่งสอนให้ฉันโตขึ้นและเข้มแข็งขึ้นได้ในเวลาเดียวกัน ซึ่งที่นั่นฉันได้รับมิตรภาพใหม่ๆที่เกิดขึ้นกับฉันได้รุ้ว่าคัยที่จะอยุ่เคียงข้างฉันตลอดในเวลาที่ฉันท้อและเศร้าใจเมื่อมีปํญหา และได้รู้ว่าคัยที่ฉันไม่สามารถสานมิตรภาพที่เคยมีได้อีกต่อไป...มันเป็นการพิสูจน์อะไรหลายๆอย่างเลยหล่ะ...เรื่องต่างๆที่ฉันได้เจอมานั้นบอกได้เลยว่ามันเป็นประสบการณ์ที่ไม่น่าจดจำสักเท่าไหร่...และถ้าจะให้เล่าทั้งหมดวันเดียวคงไม่จบแน่ๆ..เอาเป้นว่ามันไม่สนุกอย่างที่คิดไว้เอาซะเลย..หุ หุ
ขอขอบคุณพวกคุณเหล่านี้นะจ้ะ
เบน - กูรักมึงเจงๆๆว่ะ ...มึงเป็นเพื่อนกูเจงๆ
เจ้ต้น-รักเจ้เหมือนกัน...ขอบคุณที่อยุ่ข้างบาสตลอดนะเจ้
อีต้อป- กูรู้ว่ามึงเข้าใจกูทุกอย่าง แล้วกูก้ขอโทดจิงๆที่กูต้องกลับมาก่อน..รักมึงอีอ้วน
อีฐา - ถ้ากูไม่ได้คุยกับมึงวันนั้น..ตอนนั้นกูจะเปงไงบ้างก้ไม่รู้..ขอบคุณทุกๆคำแนะนำเจงๆว่ะ
เพื่อนที่Crown point ทุกคนเลย- ที่ทำให้ฉันรู้สึกดีตลอดเวลาที่เจอพวกแก...
ดอกจิก- เทอเป็นผู้ฟังที่ดีตลอดมาเลยหล่ะ
14 กุมภาที่อยากให้คุณรู้.. 14 กุมภาอันแสนโหดร้าย(รึป่าว)
ปีนี้มันช่างแย่อารัยอย่างนี้..เศร้าเปงบ้าเลยรู้สึกทรมานกับความรักครั้งนี้มาก..ความรักเนี้ยมันทำให้คนเราเป็นเอามากเลยน่ะ..ในคืนนั้นมันคือความเศร้าและสุขในเวลาเดียวกัน...มันคือความคลุมเครือและไม่แน่นอน...
ท่ามกลางผู้คนมากมายในงานคอนเสริต์ที่ต่างมากันเป็นคู่ๆ ดอกไม้ บทเพลงรัก เสียงหัวเราะ ที่หยอกล้อกัน ต่างอยู่ล้อมรอบตัวฉัน สีหน้าของฉันที่แสร้งไปด้วยความสนุกกับงานที่ครึกครื้นจริงแล้วไม่มีคัยรุ้หรอกว่าข้างในอีกด้านของฉันกำลังร้องไห้อยู่ หลังจากที่งานคอนเสิรต์จบแล้ว เพื่อนๆก้ชวนกันไปกินเหล้าที่สะพานสระแก้วในมหาลัย..ก้ดีน่ะ! อยุ่กันหลายๆคนจะได้ไม่ฟุ้งซ่าน...แต่จากนั้นฉันก้กินเหล้ากับเพื่อนๆพูดคุยกันสนุกสนาน..แต่ก้อยุ่ๆฉันก้นึกถึงใครคนนึงซึ่งฉันคิดถึงเค้ามาตลอด 2อาทิตที่ไม่ได้ติดต่อกันเลย...เอาว่ะ! ก้มันคิดถึงนี่หว่าโทรก็โทร. ไม่รุ้ว่าเป็นฤทธิ์ของเหล้าที่กินเข้าไปหรือ ความรู้สึกข้างในที่มันเรียกร้องด้วยมั้ง...แล้วทำให้ตัดสินจัยง่ายขึ้น
หลังจากที่ฉันคุยกับน้องอีกครั้ง ความรุ้สึกเดิมๆมันก้กลับมาอีกครั้ง..น้องบอกจะมาหาฉันที่ศาลาที่ฉันกินเหล้ากับเพื่อน ตอนนั้นฉันรุ้สึกว่าตัวเองเริ่มเมานิดๆแล้วหล่ะ.. ก้ไม่เคยกินเยอะขนาดนี่นิ..ก้มันเศร้าจัยง่ะทามงัยได้..กินย้อมจัยมันล่ะกัน..เหอๆๆ สักพักน้องก้มาถึง เราก้เลยขับรถออกไปคุยกัน...รู้รึป่าว?ตอนที่ขึ้นรถสิ่งแรกที่ทำก้คือ กอดน้องเค้าอย่างที่ไม่เคยกอดมาก่อน จากนั้นก้เริ่มพร่ำเรื่องที่ฉันเก็บไว้คนเดียวซึ่งมันอึดอัดมากๆ...แล้วก้ร้องไห้ไม่หยุดเลย นัยน์ตาฉันมันรู้สึกพร่ามัวด้วยน้ำตาที่มันไหลมาจากไหนก้ไม่รุ้พร้อมกับเสียงสะอื้นของตัวเองซึ่งฟังไม่รุ้เรื่องเลย...จากนั้นน้องก้เอามือข้างนึงมาจับและบีบมือฉันที่กำลังกอดน้องเค้าอย่างแน่นๆและก้พูดปลอบจัยและความรู้สึกของน้องเค้าเองที่ฉันได้ยินแล้วก้ประหลาดใจปนกับดีจัยซึ่งไม่รู้ว่าคำพูดแบบนี้จะออกมาจากปากของน้องเค้าเลย...แต่ฉันก้ยังคงไม่หยุดร้องไห้และสะอื้น ซึ่งมันอาจจะหนักกว่าเดิมด้วยซ้ำ ในขณะที่ขับรถไปรอบๆคณะศึกษา ฉันอยากให้เวลานั้นมันนานเท่าที่จะนานได้เพื่อจะได้อยู่กับน้องเค้าให้นานที่สุด แต่จากนั้นไม่นานน้องก้ขับรถมาส่งที่ศาลาที่ฉันนั่งกินเหล้ากับเพื่อนๆ ตอนลงจากรถ ตอนนั้นฉันยังไม่หยุดร้องไห้เลย ฉันมองหน้าน้องไม่ชัดเลยเพราะน้ำตาที่มันไหลลงมาไม่หยุดเลยตอนนั้นน้องเช็ดน้ำตาให้แล้วก้พูดว่า " หยุดร้องได้แล้วพี่บาส ปี 3แล้วนะ ไม่อายเพื่อนเหรอ เด่วเพื่อนเห็น" ฉันได้แต่ยืนกอดกับน้องเค้าและร้องไห้...พรำแต่ประโยคเดิมๆ ว่าฉันรักน้องเค้ามาก จากนั้นไม่นานก่อนที่น้องจะกลับ น้องก้ให้ช็อคโกแลตมาอันนึงและจากนั้น น้องก้ขับรถไป....
ฉันกลับมานั่งกินเหล้ากับเพื่อนๆ แต่ตอนนั้นยังคงร้องไห้อยู่ ไม่รุ้จะเศร้าอารัยหนักหนาเพื่อนๆต่างก้เข้ามาปลอบฉันเพราะคงไม่เคยเห็นว่ามันเป็นได้ถึงขนาดนี้มั้ง...ฉันรุ้สึกแย่นะที่ทำให้การกินเหล้านั้นวงเริ่มกล่อย..ก้คนมันเศร้านี่หว่า..มันก้ไม่หยุดร้องไห้ง่ายๆด้วยดิ..แต่จากนั้นไม่นานก้ร้องไห้ แล้วก้พูดจาวนไปวนมา..จนอ้วกตั้งหลายรอบ เพื่อนว่าไม่ไหวแล้วก้เลยส่งฉันกลับหอ ตอนนั้นประมาน ตี 4ได้มั้ง พอถึงห้องปุบก้หลับเลย...ตื่นมาอีกทีก้ปวดหัวและมึนมากๆ.. ทั้งปวดหัว อ้วก แล้วก้ตาบวม...เหอๆๆ
ปล. คนที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในฉากละครชีวิตของฉัน
นะ - กูขอบคุณมึงนะ ซึ้งจัยจิงๆ ไม่ว่ากูจะโดนเหวี่ยงกี่ครั้งกูก้รุ้ว่ามึงยังคงอยุ่ข้างๆกรู.
กี้ - ขอบคุณทุกคำปลอบที่มึงพูดกับกูนะ อีช้าง...รักมึง
กล้วย -มึงตกอยุ่ในสถานะเดียวกับกูนะ...ทำตัวใจที่ตัวเองเลือกเถอะมึง ฝืนไปก้ทรมานตัวเองนะ
มุก - " กูรักมึงนะบาส " ถ้ามึงพูดตอนยังไม่เมากูก้จะรุ้สึกดีมากๆๆ..ล้อเล่นนะ กูก้รักมึงน่ะอีมุก
ตูน - เมาคนแรกทุกที่เลยน่ะมึง ครั้งตอนเมาใส่รองเท้าด้วยโว้ย..ย
โจ้ะ - จะกินสักกี่แก้ว กรูไม่เคยเห้นมุงเมาสะที อีอ้วน....นน
ผู้ใหญ่จัก- มานั่งกินเหล้าด้วยกันอีกนะผู้ใหญ่ 555+
เจ้ท้อป- พี่สาวที่แสนดี ที่คอยปลอบและปล่อยมุกฮาๆให้ขำกัน
พี่เจน- ขอบคุณจิงๆพี่ชายที่แสนน่ารัก พี่เจนได้ให้มุมมอง แง่คิดเรื่องความรักที่หลากหลายกับหนู มันคงทำให้หนูโตขึ้นแล้วหล่ะพี่...หนูรักพี่นะ..พี่เจน
โป้ย-ถ้าไม่มีมึงวันนั้นกูคงต้องนอนที่ศาลา สระแก้วแน่ๆๆ ..แต้งกิ้วน่ะมึงที่มาส่งกรู
น้องเดียร์- พระเอกของเรื่อง ขอบคุณคับที่ทำให้พี่รุ้สึกดีอีกครั้ง คำพูดที่ว่า" อย่าฝืนเลยพี่บาส พี่บาสทำเหมือนเดิมทำตามที่ใจพี่ต้องการเถอะ ไม่ต้องฝืนตัวเองอีกต่อไปแล้วนะ" ขอบคุณจากจัยจิงๆนะ
คุณแม่ของหนู - สุขสันต์วันเกิดคับแม่....หนูรักแม่มากที่สุดในโลกเลยคับ
มีแต่เรื่องแย่ๆๆไหนบอกว่าปีนี้ดวงจะดีขึ้นไง
รู้สึกแย่เปงบ้าเลยหลังจากปีใหม่มานี้ง่ะ...มีแต่เรื่องหั้ยปวดหัว
ทั้งมีปัญหากับที่บ้าน...งานเยอะมากจนทำไม่ทัน ..สอบตก/คะแนนห่วย
ผัวเหวี่ยง..เพื่อนเบลอใส่...เงินช็อตโคตรๆๆ..จะมีอารัยที่แย่ไปก่านี้อีกไหม
รุมกันเข้ามาเลย..เอาให้ช้านตายไปข้างนึงเลยก้ได้น่ะ...ไม่อยากอยุ่แล้วโว้ยยยยยยยยย
ใครก้ได้ช่วยกรูที................... หลังจากที่ไม่ได้ อัพมานานแสนนานปิดเทอมชะที...เฮ้อ..อ
ช่วงเทอมที่ผ่านมา ยุ่งมาก งานเยอะ โคตรๆๆ ไม่รุ้อารัยหนักหนา เรื่อง เรียน งาน เงิน ความรักไม่ดีเลยสักอย่าง ถูกอย่างที่หมอดูเค้าทายไว้เจงๆๆ เลย แต่เค้าบอกว่า พอเริ่มตุลา อารัย ๆ ก้จะดีขึ้นก้หน่ะ ..สาธุ จาได้โชคดีกะเค้าสะที..
อาทิตที่ผ่านมาไปค่ายมาด้วยแหละ ไม่หนุกเลยเจงๆๆ เปงค่ายที่ไปแล้วอยากกลับบ้าน รด. ยังสนุกก่าอีกง่ะน่าเบื่อๆๆๆ มากๆๆ แต่ก้มีเรื่องที่ทำให้ใจชื้นได้บ้าง ที่ทำให้ไม่อยากกลับบ้านเท่าไหร่ ก้ไปตกหลุมรักกัปตันประจำกลุ่มเข้าให้แล้วไงหล่ะ ..น่ารักโคตรๆๆ เปงคนเกาหลี เค้าเปงทีมมิชชั่นนารี จากเกาหลี นิสัยดีมาก take care สุดๆๆ ตอนแรกก้เฉยๆน่ะ แต่พอกลับบ้าน ทำเอานั่งซึมทั้งวันเลย คิดถึงเค้า ไม่รุ้ชาตินี้จาได้เจอกันอีกรึป่าวก้ไม่รุ้....ถ้าเราเปงเนื้อคู่กันจิงก้คงไม่แคล้วกันแหละเนอะๆๆ...รักนายน่ะ ยุน บอน สู.....
27-28 ต.ค. อย่าลืมไป SU festival กานน่ะ เฟ้ย น่ารักๆๆเพียบเลยยปีที่แล้วไปมา โอ้โห...ติดจัยเด้กถาปัตย์ น่ารักโคตรๆๆๆเนี้ยพวกเราไปขายเสื้อผ้าด้วยน่ะ..อิอิ..แล้วก้ 31 ตุลา วันฮาโลวีน ช้านมีประกวดเต้นที่ center point อย่าลืมไปดูกานหล่ะ ...แต่ขี้เกียจซ้อมโคตรๆๆอย่าลืมไปให้กามลังจัยกานเน้อออ...
จาย้ายหอแล้วน่ะ ไปอยู่ ริช พาเลช เพื่อจะได้รวยๆ กับเค้าบ้าง...เอิ้กๆๆ ไม่เกียวกันเลย..ย
ไว้เจอกันใหม่น่ะไม่รู้จามีเวลามาอัพ อีกเมื่อไหร่ จาพยายามเข้ามาอัพล่ะกัน....Bazz le lilas
Luk..Luk".....อาการรัก...เห็นไม่ยาก"
จะแอบช่อนไว้ลึกเพียงใด
มันก้จะโผล่หน้าออกมาจนได้...
พอเปิดเผยและพร้อมใจด้วยกันทั้งคู่
มันก้ง่ายขึ้นและจะมายากอีกที
ตอนช่วงออกเดินทางไปด้วยกัน....
" ญามิลา"
เราล้วนมีวิธืที่จะรักเป้นของตัวเอง...
วิธีใครวิธีมัน
และผลแห่งความรักนั้นก้เกิดขึ้นตามเงื่อนไขของวิธี
^_^.................................^_^
Bazzy le lilas... เหอๆๆเรื่องเบาๆๆ กับวันเบาๆๆ...เหอๆๆ
- สงกรานต์...ไปตอก มาผู้ชายเยอะดี..แต่ไม่ได้เอากลับบ้านสักคน
- สโรรักษ์..พิษใส่ หน้าไหม้ จนต้องหาหมอด่วน
- โกรกสีผมใหม่...ทำเองด้วย
- ดู ghost game แล้ว หนุกๆๆ ขอบอก
-ไป กินสเต็ก สามย่าน เจอ อ้อฟ AF 1 เดินควงเด็กหล่อโคตรๆๆ
- น้ำหนักขึ้น 2โล กรี้ดดดดดดดดด
-ไปทำงานวิจัย เรื่อง AF 2 มา..มีคนชวนไปสมัคร AF 3 ขำๆๆ
- อีปลื้ม ชวนไปหา อีเฟียส์ ที่เชียงใหม่...
- เตย..มานอนที่หอเป็นเพื่อน
- ไปเต้นแอโรบิคที่สนามจัน เจอ ฟู เจ้นก พี่แสง
- ตูน เข้า ยันฮี ทำสวย
- อ่านเรนโบว์ บอย เล่ม3 จบแล้ว
- โอมห์ พาแฟนมานอนที่หอ
- พี่กอน กลับมารีเทริน์ อีกครั้ง...คิดดีแล้วเหรอ...
-ไป นอน หอใหม่ อีปลื้ม...สวยดี ทำเหมือนบ้านพัก น่าอยู่ๆๆ
- ไปกิน ข้าวกับ ดอกจิก..คุยเรื่องงบ ชมรม...เท่านั้น
- วันอาทิต ที่ 7 ประชุม ตัดงบประมาน..น่าเบื่อ ว่ะ
- เมื่อคืนไป จันพาเลส และก้ไปกินข้าวต้มเฉินหลง กะ ปอ ขวัญ ปลื้ม
พอแล้วนึกไม่ออก...ว่าจาอัพรัยดี..ไว้มีเรื่องรัยค่อยมาเม้าท์ใหม่....
Bazzy le lilas.....
มีรัยให้ทำสะที..เฮ้ออ...☜。◕‿-。 ♡ 。-‿◕。☞ เย้ๆๆ....หลังจากที่เบื่อนานๆๆ ซึ่งเซงโคตรก็มีรัยทำเหมือนคนอื่นเค้าสะที คงไม่เบื่อแล้วแหละ...หุ..หุ
2-3 วันก่อน สุรัสโทรมาหา และก้คุยกันหลังจากที่ไม่คุยกันมานานแล้ว สุรัศบอกว่าให้โทรไปหาพี่เจน ไม่แน่จัยเหมือนกันว่าเรื่องอะรัย ก็เลยลองโทรไปหาพี่เจน พี่เจนบอกว่า มีคนมาเสนองานให้พวกเราไปเต้น เปิดตัวสินค้า โมชิ ชาเขียว ที่สยามเซนเตอร์ ....วิเสด ..มีอะรัยที่ไม่น่าเบื่อทำแล้วสิ ก้การลดความอ้วน นั่นคือการซ้อมเต้น หลังจากที่นอน กินมาเกือบเดือนแล้ว เย้ๆๆ แถมยังได้เงินใช้อีกตะหาก...หุ หุ
อยากไปซ้อมเร้วๆ จังคิด ถึง พี่ๆๆเพื่อน ที่ชมรม ..คิดถึง ห้องซ้อมเต้น คิดถึงเสียงเพลงเวลาเปิดเพลงซ้อม ตื่นเต้นกับ concept ใหม่ๆ คงจาแปลกดี เอิ้กๆๆ...แต่งานนี้หนักใจจัง ตอนที่พี่เจนบอกว่าให้ช่วยคิดท่าเต้นด้วย..รู้สึกแย่จัง เพราะตอนนี้คิดรัยไม่ออกเลย ไม่มี idea ใหม่ๆๆ เลยในสมองง่ะ...อีกอย่างไม่ช่วยก้ไม่ได้ เพราะพี่เจนงานหนักมากง่ะ ต้องทำละครกลางปี...อ่ะได้ข่าวว่าอีเต้ยเล่นเรื่องนี้นิ...เออ เด่วกูจาไปดูมึงซ้อม...จาไปทำให้มึงไม่มีสมาธิท่องบท...มาก้ดีแล้วเตย มาเข้า โปรละครไวไว กูจาได้มีเพื่อนหารัยแดกสะที ก้ากๆๆๆ
รักไม่ยอมเปลี่ยนแปลง versionใหม่ ของติ้ก ชิโร่ รักไม่ยอมเปลี่ยนแปลงVersion การเมือง ฮา มากขอบอก.....
ฮู้....ฮา....
ฟ้ายังมีวันแจ่ม แหม่มยังมีวันท้อง
สลากยังมีวันออก จะลาออกตอนนี้ไม่มีทาง!
น้ำมันยังไม่หมด รถเราไม่เคยล้าง
แต่หากจะให้ล้างมือ หมดจนต้องออกไปไม่มีทาง
** นึกถึงเหตุการณ์วันตั้งพรรคกัน มันยังเอียนในหัวใจ
อยากบอกตัวเอง ยุบพรรคเสียที แล้วลาไป
แต่ทำไมใจมันไม่ตามใจ ไทยรักไทย ยังรั้งเรา
เปลี่ยนตัวเองใหม่จากไทยระทม
แต่เปลี่ยนยังไงทำไมพรรคยังเป็นเหมือนเดิม
โฮ้.....พรรคไม่ยอมเปลี่ยนแปลง
หน้าดันเป็นเหลี่ยม เหลี่ยมจนคนไม่คบ
ละครไม่เคยดูจบ แต่แหกจะให้จบแบบนี้ไม่มีทาง
ร้านยังมีวันปิด ปิดยังมีวันมิด
แต่หากจะให้ซุกปิด ปิดจนให้มิดชิดไม่มีทาง <ซ้ำ **>
โฮ้..พรรคไม่ยอมเปลี่ยนแปลง
พรรคจะอยุ่อย่างนี้ อยู่อย่างนี้ ได้ยินไหม จะรั้งเรามากแค่ไหน
ได้ยินไหม เข้าใจมั้ย พรรคไม่ยอมเปลี่ยนแปลง
ปล . copy เค้ามาอีกทีนึง
say..hi ปิดเทอมมา 2 อาทิตแล้ว ไม่มีรัยทำเลย กลับมาอยุ่ที่หอค่อยดีขึ้นหน่อย ดีก่าอยู่บ้าน เพื่อนๆๆก้หายหัวไปกันหมด...ปล่อยให้กูแพแวดคนเดียว..สาดด
คิดเถิงทุกคนน่ะ.. เต้ย ตูน ซอ เบน เอก แก้ว ขวัญ โอ กิ้ฟ
ช่างเป็นปิดเทอมที่น่าเบื่อโคตรรรร...Bazz say !
แล้วเค้าจะเดินเข้ามายื่นมือให้ฉันนั้นเห็นแสงทางข้างหน้า เติมพลังชีวิตให้ฉันนั้นพบกับตา ในวันที่ฉันไม่มีอะรัยจะเหลือเลย ปํญหาทยอยเข้ามาสุม มันคอยจะรุมให้แพ้ ทำได้แค่เพียงรอคอยเวลา ที่จะพ้นกับความอ่อนแอ แล้วเค้าจะเดินเข้ายื่นมือนั้นให้ฉันนั้นเห็นแสงทางข้างหน้าเติมพลังชีวิตให้ฉันได้พบกับตา ในวันที่ฉันนั้นไม่มีคัย เค้าจะเดินเข้ามาเติมใจที่ท้อแท้ ให้มีเรี่ยวแรงขึ้นใหม่ ทำให้ฉันเรียนรู้ความสุขเกิดขึ้นได้ในใจ ตราบใดที่ความหวังยังมี เพราะรู้ว่าเค้านั้นมีอยู่จิง และไม่ทิ้งให้ฉันไหวหวั่น เค้าไม่ใช่แค่ความฝัน |
|
|